Bibiotic

Δωρεάν αποστολή

Προβιοτικό, πρεβιοτικό, συμβιοτικό και μεταβιοτικό – ιστορία

ΠΡΟβιοτικά, 1960 г.

Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της δυσβίωσης, αρχικά εμφανίστηκαν τα προβιοτικά. Η ιδέα ήταν να «εισάγουμε» ξένα ωφέλιμα προβιοτικά βακτήρια στον οργανισμό, αφού τα δικά μας έχουν μειωθεί λόγω λήψης αντιβιοτικών ή για διάφορους άλλους λόγους. Έμοιαζε ότι οι νέοι «κάτοικοι» θα προσαρμόζονταν στο έντερό μας, τελικά θα εγκαθίσταντο εκεί και έτσι θα αποκαθιστούσαν την ισορροπία της μικροβιότας.

Το προβιοτικό είναι ένα προϊόν που περιέχει ζωντανούς προβιοτικούς μικροοργανισμούς. Τα προβιοτικά βακτήρια ασκούν επίδραση στον οργανισμό, καθώς, στις ευνοϊκές συνθήκες του εντέρου, παράγουν σημαντικά ένζυμα, κυτταρικά βιοπροϊόντα και διάφορες βιολογικά δραστικές ουσίες, που ονομάζονται μεταβολίτες, απαραίτητες τόσο για τη δική τους ευημερία όσο και για την ευημερία του οργανισμού συνολικά.

Τα προβιοτικά βακτήρια απομονώνονται από ανθρώπους, ζώα, φυτά, διάφορα τρόφιμα κ.ά., και στη συνέχεια καλλιεργούνται (πολλαπλασιάζονται) σε διαφορετικά υγρά θρεπτικά μέσα σε βιομηχανικές ποσότητες. Εάν τα υγρά προβιοτικά προϊόντα αποξηρανθούν, προκύπτουν ξηρά προβιοτικά, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε δισκία, κάψουλες κ.λπ. Με την προσθήκη υγρών ή ξηρών προβιοτικών σε διάφορα άλλα προϊόντα, προκύπτουν διαφορετικά προβιοτικά προϊόντα.

Όμως, 30 χρόνια αργότερα, οι γιατροί και οι επιστήμονες πείστηκαν ότι τα προβιοτικά δεν εγκαθίστανται στον οργανισμό μας! Αποδείχθηκε ότι τα ξένα προβιοτικά στελέχη που λαμβάνονται δεν είναι ισοδύναμα με τη δική μας, ατομική μικροβιότα και δεν μπορούν να επιβιώσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στον άνθρωπο. Ένας από τους λόγους είναι η έλλειψη βιοσυμβατότητας με τα δικά μας, μόνιμα (resident) βακτήρια και με το τοπικό ανοσοποιητικό σύστημα. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα, που λειτουργεί με την αρχή «δικό ή ξένο», απορρίπτει τους ξένους μικροοργανισμούς και τους απομακρύνει μέσα σε 1–2 ημέρες. Ακόμη και τα πιο αποτελεσματικά προβιοτικά δρουν αρκετά περιορισμένα και βραχυπρόθεσμα και δεν καταφέρνουν να εκκρίνουν, να ζυμώσουν και να συνθέσουν τους μεταβολίτες που είναι απαραίτητοι για την ευημερία του οργανισμού.

Τα τελευταία χρόνια, τα προϊόντα που περιέχουν προβιοτικά κυριολεκτικά κατέκλυσαν την αγορά. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν φυσικούς και μη φαρμακευτικούς τρόπους για να διατηρήσουν την υγεία τους, οι παραγωγοί ανταποκρίθηκαν προσφέροντας προβιοτικά σε οτιδήποτε είναι δυνατό ή και «αδύνατο» να υπάρχουν: από γαλακτοκομικά προϊόντα και σοκολατένιες μπάρες μέχρι σκόνες και δισκία. Σήμερα υπάρχει μεγάλος αριθμός προϊόντων με προβιοτικά και μπορούν να «πνίξουν» ακόμη και τον πιο συνειδητοποιημένο αγοραστή. Από ορισμένες απόψεις, η βιομηχανία εξελίχθηκε τόσο γρήγορα, ώστε πλέον κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποια προβιοτικά είναι σε κάποιο βαθμό ωφέλιμα και ποια είναι απλώς χάσιμο χρημάτων.

Το συμπέρασμα είναι ότι σε καταστάσεις εντερικής δυσβίωσης, η κατάσταση στην καλύτερη περίπτωση δεν θα αλλάξει, ενώ στη χειρότερη θα επιδεινωθεί. Το πρόβλημα δεν επιλύθηκε.

ΠΡΕβιοτικά, 1995 г.

Αν οι «ξένοι» δεν λειτουργούν, τότε ας ενισχύσουμε τους δικούς μας! Έτσι εμφανίστηκαν τα πρεβιοτικά – η «τροφή» για τα δικά μας βακτήρια.

Τα πρεβιοτικά είναι διατροφικά συστατικά – διαλυτές φυτικές ίνες – οι οποίες δεν πέπτονται ούτε απορροφώνται στα ανώτερα τμήματα του γαστρεντερικού σωλήνα, αλλά υφίστανται ζύμωση από τη μικροβιότα του παχέος εντέρου και διεγείρουν την ανάπτυξη, τη ζωτικότητα και τη δραστηριότητά της.

Οι κύριοι τύποι πρεβιοτικών είναι: δι- και τρισακχαρίτες, ολιγο- και πολυσακχαρίτες, πολυόλες (πολυατομικές αλκοόλες), αμινοξέα και πεπτίδια, ένζυμα, οργανικά χαμηλού μοριακού βάρους και ακόρεστα ανώτερα λιπαρά οξέα, αντιοξειδωτικά, φυτικά και μικροβιακά εκχυλίσματα κ.ά.

Τα πρεβιοτικά βρίσκονται σε γαλακτοκομικά προϊόντα, δημητριακά τύπου cornflakes, σιτηρά, ψωμί, γογγύλι, ρίζα κιχωρίου, αγκινάρα Ιερουσαλήμ (topinambur), πράσο, κρεμμύδι, σκόρδο, φασόλια, μπιζέλια, αγκινάρα, σπαράγγια, μπανάνες, στους καρπούς του μπαομπάμπ και σε πολλά ακόμη τρόφιμα.

Θεωρητικά, αν θρέψουμε σωστά τα ωφέλιμα βακτήρια, θα πρέπει να γίνουν ισχυρότερα και να εκτοπίσουν τα επιβλαβή.

Σε μια ισορροπημένη εντερική μικροβιότα, η λήψη πρεβιοτικών έχει νόημα· όμως σε καταστάσεις δυσβίωσης, η χρήση τους είναι αμφισβητήσιμη. Στην εντερική δυσβίωση, αφενός μειώνονται τα προβιοτικά βακτήρια και αφετέρου υπάρχει μεγάλος πληθυσμός παθογόνων μικροοργανισμών. Τα βασικά χαρακτηριστικά του μεταβολισμού των περισσότερων βακτηρίων, είτε προβιοτικών είτε παθογόνων, είναι σχεδόν τα ίδια. Κατά συνέπεια, τα πρεβιοτικά, εκτός από το ότι διεγείρουν την ανάπτυξη της προβιοτικής μικροβιότας, αποτελούν ιδανικό περιβάλλον και για την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών. Αποδεικνύεται ότι, μαζί με τα ωφέλιμα βακτήρια, τα πρεβιοτικά «τρέφουν» και τα επιβλαβή!

Το συμπέρασμα είναι ότι σε καταστάσεις εντερικής δυσβίωσης, η κατάσταση στην καλύτερη περίπτωση δεν θα αλλάξει, ενώ στη χειρότερη θα επιδεινωθεί. Το πρόβλημα δεν επιλύθηκε.

 

Πώς μπορούμε να направим έτσι, ώστε τα προβιοτικά να παραμένουν στο σώμα μας όσο το δυνατόν περισσότερο; Προέκυψε η ιδέα να «ταΐσουμε τους ξένους». Δηλαδή να συνδυάσουμε τα προβιοτικά με πρεβιοτικά! Έτσι εμφανίστηκαν τα συμβιοτικά (συνβιοτικά).

Τα συμβιοτικά αναφέρονται σε τρόφιμα ή συμπληρώματα διατροφής που συνδυάζουν προβιοτικά και πρεβιοτικά σε μορφή συνέργειας, όπου το συνολικό αποτέλεσμα υποτίθεται ότι είναι πιο αποτελεσματικό από τη μεμονωμένη δράση του καθενός.

Η έννοια των συμβιοτικών εισήχθη αρχικά ως «μείγματα προβιοτικών και πρεβιοτικών που επιδρούν ευεργετικά στον ξενιστή, βελτιώνοντας την επιβίωση των εμφυτευμένων ζωντανών προβιοτικών βακτηρίων στο γαστρεντερικό σωλήνα, μέσω της επιλεκτικής διέγερσης της ανάπτυξης και/ή της ενεργοποίησης του μεταβολισμού ενός ή περιορισμένου αριθμού προβιοτικών βακτηρίων ευεργετικών για την υγεία, βελτιώνοντας έτσι την ευημερία του ξενιστή».

Φαινόταν ότι αυτή η λύση θα έβαζε τέλος στο ζήτημα της αποκατάστασης της ισορροπίας της εντερικής μικροβιότας. Όμως το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνώρισε και πάλι τους «επισκέπτες» και τους εξουδετέρωσε αμείλικτα, ενώ σε καταστάσεις εντερικής δυσβίωσης τα πρεβιοτικά, όπως τάιζαν τα παθογόνα, συνέχισαν να τα τρέφουν! Σύμφωνα με τα δεδομένα έως το 2023, οι μελέτες γύρω από αυτή την έννοια δεν παρέχουν αποδείξεις ότι υπάρχουν επαρκή οφέλη από τη χρήση των συμβιοτικών.

Έτσι, και αυτή η ιδέα αποδείχθηκε μη ικανοποιητική.

ΠΟΣΤβιοτικά, 2010 г.

Οι επιστήμονες συνέχισαν τις изследвания τους, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία ενός θεμελιωδώς νέου προβιοτικού προϊόντος.

Ας θυμηθούμε: γιατί λαμβάνουμε προβιοτικά; Για να εκκρίνουν, να ζυμώσουν και να συνθέσουν στο έντερό μας σημαντικά ένζυμα, κυτταρικά βιοπροϊόντα και διάφορες βιολογικά δραστικές ουσίες, που ονομάζονται μεταβολίτες, απαραίτητες τόσο για την ευημερία της μικροβιότας όσο και για τη συνολική ευεξία του οργανισμού.
Γιατί λαμβάνουμε πρεβιοτικά; Για να χρησιμεύσουν ως θρεπτικό υπόστρωμα για τα προβιοτικά βακτήρια, ώστε αυτά να εκκρίνουν, να ζυμώσουν και να συνθέσουν στο έντερό μας τους αντίστοιχους μεταβολίτες.
Και τα συμβιοτικά; Για τον ίδιο λόγο. Για να υποστηρίξουν τη μικροβιότα στην παραγωγή μεταβολιτών.

Δηλαδή, η λειτουργία των προβιοτικών και των πρεβιοτικών είναι μία και η αυτή: να εξασφαλίσουν στον οργανισμό μας τους μεταβολίτες που χρειάζεται.

Κατά συνέπεια, η λύση είναι προφανής.

Αντί να δίνουμε στον οργανισμό μας προβιοτικά και να ελπίζουμε ότι θα καταφέρουν να παράγουν στο έντερο επαρκείς ποσότητες από τους απαραίτητους μεταβολίτες, καθώς και πρεβιοτικά με την ελπίδα ότι θα συμβάλουν στην παραγωγή αυτών των μεταβολιτών, ας του δώσουμε απευθείας τους ίδιους τους μεταβολίτες. Και μάλιστα σε επαρκή ποσότητα. Απλό και ιδιοφυές.

Έτσι, μετά από 50 χρόνια εξέλιξης της προβιοτικής έννοιας, εμφανίστηκαν τα μεταβιοτικά.

Τα μεταβιοτικά είναι ακριβώς αυτοί οι μεταβολίτες που παράγονται από τα προβιοτικά βακτήρια και είναι απαραίτητοι για την ευημερία του οργανισμού. Η διαφορά είναι ότι παράγονται εκτός του σώματος, σε περιβάλλον που περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά και λοιπά συστατικά για την ανάπτυξη των προβιοτικών βακτηρίων και υπό ιδανικές, ευνοϊκές συνθήκες, χωρίς σύγκρουση με τη φυσική μικροβιότα και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τα μεταβιοτικά δεν περιέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς, αλλά μόνο τους μεταβολίτες που έχουν εκκριθεί, υποστεί ζύμωση και συντεθεί από αυτούς και/ή τα λύματα και τα δομικά τους στοιχεία.

Με τη λήψη μεταβιοτικού, ο οργανισμός λαμβάνει έτοιμους όλους τους μεταβολίτες που, υπό ιδανικές συνθήκες, θα έπρεπε να παράγουν τα δικά του προβιοτικά βακτήρια.

Η λήψη μεταβιοτικού συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας της φυσικής εντερικής μικροβιότας, καταστέλλει την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών, υποστηρίζει τη διαδικασία της πέψης, απενεργοποιεί τοξίνες και αλλεργιογόνα, διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και βελτιώνει τη γενική κατάσταση του οργανισμού.

Σύμφωνα με τα δεδομένα έως το 2023, οι μελέτες αυτής της προσέγγισης αποδεικνύουν ότι υπάρχουν επαρκή οφέλη από τη χρήση μεταβιοτικών.

Start typing to see posts you are looking for.