Bestseller
Χειμερινοί ιοί – πώς να τους αντιμετωπίσουμε ή να προφυλαχθούμε;
Οι πιο διαδεδομένοι ιοί κατά τη χειμερινή περίοδο είναι κυρίως οι ιοί της γρίπης (Influenza virus), οι κορονοϊοί (HCoV) και οι αναπνευστικοί συγκυτιακοί ιοί (RSV). Παρουσιάζουν σαφή κορύφωση της νοσηρότητας κατά τους χειμερινούς μήνες και ακριβώς γι’ αυτό ονομάζονται χειμερινοί ιοί. Υπάρχουν ανάμεσά μας από την αρχαιότητα και προκαλούν αναπνευστικές λοιμώξεις.
Δυστυχώς, υπάρχουν εξαιρετικά λίγα στελέχη χειμερινών ιών για τα οποία διαθέτουμε ειδικά και αποτελεσματικά αντιιικά φάρμακα. Ακόμη και αυτά δεν είναι πάντοτε αποτελεσματικά, μερικές φορές δεν γίνονται καλά ανεκτά, αναπτύσσουν γρήγορα ανθεκτικότητα και συχνά εμφανίζουν ανεπιθύμητες παρενέργειες.
Προς το παρόν, οι ιογενείς λοιμώξεις δεν θεραπεύονται άμεσα. Την αντιμετώπισή τους αναλαμβάνει το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα λάβει εξωτερική υποστήριξη, μπορεί να καταπολεμήσει τη νόσο πιο γρήγορα.
Για παράδειγμα, τα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν και να ενισχύουν την ανοσολογική άμυνα του οργανισμού έναντι συγκεκριμένων ιών, δημιουργώντας «ανοσολογική μνήμη». Μιμούνται τη φυσική μόλυνση, διεγείροντας το ανοσοποιητικό σύστημα να αναπτύξει ειδική ανοσολογική απόκριση. Η πλειονότητα των αντιιικών σκευασμάτων, κατά κανόνα, στοχεύει στην ενεργοποίηση της ανοσίας. Η λήψη βιταμινών επίσης αποσκοπεί στην ενίσχυσή της. Η χρήση άλλων φαρμάκων έχει ως στόχο μόνο την ανακούφιση των συμπτωμάτων – πυρετό, βήχα, καταρροή, διάρροια κ.λπ.
Δηλαδή, η αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων βασίζεται στην ενεργοποίηση και τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Κατά τη διάρκεια γρίπης ή άλλης ιογενούς λοίμωξης, συνιστάται η λήψη ΜΕΤΑΒΙΟΤΙΚΟΥ. Αυτός θα εφοδιάσει τον οργανισμό με:
– ανοσολογικούς μεταβολίτες (αρνητικά ρυθμιστικά σηματοδοτικά μόρια, micro-RNA, βιοεπιφανειοδραστικές ουσίες, τεϊχοϊκά οξέα, πεπτιδογλυκάνες, λιποπολυσακχαρίτες κ.ά.), οι οποίοι διεγείρουν την παραγωγή ανοσοσφαιρινών και κυτοκινών, ενεργοποιώντας το έμφυτο και το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα·
– λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας (λακτικό, οξικό, προπιονικό, βουτυρικό), τα οποία ρυθμίζουν την τοπική και συστηματική ανοσία·
– βιταμίνες (βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Κ), που διατηρούν το ανοσοποιητικό σύστημα ισχυρό και βελτιώνουν τον αριθμό και τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων, όπως τα λεμφοκύτταρα και τα μακροφάγα·
– ένζυμα (πρωτεάση, λιπάση, αμυλάση, λακτάση, κυτταρινάση, πηκτινάση, ξυλανάση κ.ά.), τα οποία διασπούν τα σύνθετα θρεπτικά συστατικά σε απλά, επιτρέποντας στον οργανισμό να χρησιμοποιεί την ενέργειά του για την καταπολέμηση της νόσου και όχι για την πέψη·
– αντιμικροβιακούς μεταβολίτες (οργανικά οξέα, υπεροξείδιο του υδρογόνου, λυσοζύμη, βακτηριοσίνες, εξωπολυσακχαρίτες κ.ά.), οι οποίοι μειώνουν την πιθανότητα μια ιογενής λοίμωξη να εξελιχθεί σε βακτηριακή.
Συνεπώς, η λήψη μεταβιοτικού κατά τη διάρκεια ιογενών λοιμώξεων ενεργοποιεί και ρυθμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθώντας τον οργανισμό να ξεπεράσει τη νόσο ταχύτερα και χωρίς πρόσθετες επιπλοκές.
Ο μεταβιοτικός παράγοντας είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικό αντιιικό μέσο και συνήθως «επαναφέρει στα πόδια» τον οργανισμό μέσα σε 1–2 ημέρες.
Η προληπτική χρήση μεταβιοτικού κατά την περίοδο των εποχικών ιώσεων συμβάλλει στη διατήρηση του ανοσοποιητικού συστήματος στο απαραίτητο επίπεδο και προστατεύει τον οργανισμό από την ανάπτυξη ιογενών λοιμώξεων.